rysuję.

O wady!

...gdy na chodniku odnajdziesz topiącego się się w ślinie owada

owad

w ślinie 

w chodniku

w suicie, jak wypada

o dotyku, 

o delikatności 

przy świadku, 

na styku jej motywu 

siedzi 

przy stoliku,

ona

kramarka, 

miarka jej tu, tam świeci 

oszukuje

o fizyczności

o królu

królową tak przyrządzi

podchodzi stajenny, 

staw niezmienny, 

och szampanio, 

horda za nią

poproszę trzy muśnięcia 

na zmiany, 

zacznijmy okradać się wzajemnie

póki czas na to mamy.

on elektrobotaniczny muzyk

myślę, że potrzebuje znaleźć większe miejsce

bo kiedy masz więcej niż myślisz

potrzebujesz więcej miejsca 

Eddie Vedder

i smak

i ucho

zapadam się od wioski do akceptacji

on elektrobotaniczny muzyk, 

odkąd znam, w dziwacznym trwa wyzysku

z jaką łatwością wdycha coraz to mniej powietrza

stoję zbyt blisko, za cicho mogę powiedzieć

oczy masz koloru dymu

zamiast wody w żyłach płyną słodkie szklanki wina

pełnia swej akceptacji, pełnia negliżu

jesteś szczęśliy? jestem w pobliżu

obciłsy kac, dnia kawą nie chce zaczynać

ociągając się po marginesie, 

zębami nocą zgrzyta, karuzela

z nią się zatrzyma.

w niej się utrzyma.

ogryźć płatek maku z zębami

a wagabundzi błądzi, pół roku 

zawsze lewej dłoni daruje papierosa

zawsze prawe oko zasłoni włosami

ogryźć płatek maku z zębami

leżałam na sypanych kamyczkach 

wymieszanych z dogasającymi papierosami, 

krople deszczu były tak ciężkie, że ich pęd powodował przytłoczenie

na plecach czułam wciąganie w tłum, w ten znieczulający tłum

zobaczyłam zieleniejącą roślinę, 

struwającą wszystkie wspomnienia

za trzy, dwie, zbyt późno dotarłam do uwagi, sekundy, pojawił się mak

zbyt neutralnie chciałam ogryźć płatek z zębami

rozpuszczam szwy we krwi, wodzie, ślinie, moczu.

ugryzłam raz a

a nie wrócę już nigdy

aladyn i dywan ucieczki

Sun is shining, the weather is sweet now

Make you wanna move your dancing feet, yeah

But to the rescue, here I am

Want you to know just if you can,

here I stand, no, no, no, no, no, no, no, no 

(Słonce świeci,pogoda jest słodka

chcesz poruszać tańczącymi stopami

ale ratunku,ja jestem tutaj

chcesz wiedzieć tylko jeśli możesz

tutaj stoję,nie,nie,nie,nie,nie)

Bob Marley, Sun Is Shining

aladyn i dywan ucieczki

z drogi szarpani kibice woli
przepuście, niosę wiadomość
pośpieszniej, do morii, do morii
przez niebo przedzierają się mityczne stwory
splątane kable pod warstwami skóry
powiesz jaki jest Twój kolor straceń
czuję majeranek, utrącany z liści
mam koronę ze stokrotek, a on
kozak, wyleciał mi z głowy
ulec oddechowi, tak głębokiemu
ulec dialogom tak odludnym
wstrzymując spalanie, na
na młodość, bić brawa, bić brawa!
w pierwszej rundzie odpadałam

Niebieski On

nie będziesz całe życie leciał na aspirynie

Powiem Ci jaki jest,

jaki jest niebieski człowiek

rano zobaczyłam cały jego świat

zasmarowany błękitem, ciepły splin

wychował otoczenie, bezpieczne

dzień po dniu coś w niczym,

szura palcem po ekranie

jeden gryz, zielona kredka do twarzy,

mydląc muzyków, czary mary

podobno wygrał, podobno krawat wymienił

skąpał się w mchu na tarasie

przestał wierzyć, coś oczyścił

nie kłóci się już się o dalsze stany

markotnie szkodliwy, niby ma coś do powiedzenia

a zastyga w zdaniu stamtąd

obawiam się zakazić.

zgraja od Gai

na dachu, bez pośpiechu, kredą po betonie

na szarym tle białymi strumieniami

opowiem z lekko rozsypaną egzotyką

nie szkodzi, to nieustraszeni chemicy 'fantazjaci'

najpierw głośniej, najpierw ciszej

autentycznie, nic później nic bliżej

z pułapką na umiarkowanie

sól na niebie, odpowiednia jej dawka 

pod wpływem smaku, oko niebieskiego kiwi 

takie było, kłamać nie wypada

spalony aloes, do próbówki, narodziny

Gaja na słodko, na dachu przez okno

nie zejdę na ziemię, znów dach i znów okno

bez steru, kolorowane lampy neonowe

róż fioletem się plami, umarł ktoś ci, ktoś cię zranił?

sarny biegną płacząc zielonym

a granat, a granat to pęczek cynamonowy

na czerwonym tle szary kot witaminy zażywa

chciałabym, żeby wszystko się paliło

wszystko w czasie pauzy, gry cienia na gitarze

zmieszają się nam laboratoryjne twory

na brudno, chemicy uciekinierzy

nie schowasz się Gai

nie schowasz się Gai.

matko chrzestna czarno-biała

płynie łódź polami koniczyny

bez steru, bez załog, bez przyczyny

matko chrzestna czarno-biała

nim skończę rok, weź mnie na ręce

i wypowiedz szeptem,

tak by rodzice nie usłyszeli

słowa niemowlęciu zakazane

powiedz: nigdy nie dorastaj, moja kochana

powiedz: zostań zawsze w niewinności

powiedz: jesteś teraz taka wspaniała

teraz, lecz...

powiedz mi, matko chrzestna

żebym nigdy nie dorastała.

Sara

jak bóg Ra

przy pełnym słońcu przez ściemniane okulary

ku barokowym opisom z końca w początek 

królują sznurowane oblicza, młodej Sary

jedzie wybrzeżami, a widzę ją tak
jedną ręka odgarnia powietrze
co chwilę upuszczając na język mleczny smak


samotności kazała znaleźć rytmikę
nie zgasną świeczki, nie zginą marynarze
kołami po chlorofilu uwodzi logikę 


wtedy, gdy kamień rozkwitnie w rezonansie
gdy zrodzi się bieg karlej kampanii zdrowej jaźni
jak mrówka z probiotyku, wybudzi się po transie

zaspane

obserwuję, Ty wiesz, Ty nie wiesz?

programy przyrodnicze

stan wodny, wielostronny, pan ściekły

zaspane

i znów o kant snu
rozbija się dialekt dwóch
pozbawiony wdzięku gładkiego lnu
niech struna straci słuch

aresztowani za bezczelności
mgły poranne i wieczorne
nie chcą brać odpowiedzialności
ich błąkanie niewymowne.

"ten kto dużo mówi nic nie mówi"

Nobody w Dead Man